MİTHAT YURDAKUL / ANKARA – Sanayi kesimleri, Türkiye’nin ihracatında yüzde 82’ye yaklaşan hisse ile ihracatın ana sürükleyicisi olmaya devam ederken; bilhassa savunma ve havacılık sanayi ihracatında kaydedilen yüzde 48,8 oranındaki yüksek artış oranı, Türkiye’nin yüksek teknolojili ve stratejik bölümlerdeki global görünürlüğünü kanıtladı.
Ankara Sanayi Odası (ASO), 2025 Yılı İhracat Kıymetlendirme Raporu’nu yayımladı. Global ticarette artan jeopolitik riskler, yüksek faiz ortamı ve korumacılık eğilimlerine karşın, Türkiye’nin ihracatının bir evvelki yıla nazaran yüzde 4,5 oranında artarak 273,4 milyar doları ile yeni bir düzey yakaladığı belirtilen raporda, “Sanayi kesiminin yüzde 82’ye yaklaşan hisse ile ihracatın ana sürükleyicisi olmaya devam ettiği görülmektedir. Otomotiv sanayisi, kimyevi hususlar, elektrik-elektronik, hazır giysi ve konfeksiyon ile çelik bölümleri, ihracat hacmi bakımından öne çıkmıştır. Bilhassa savunma ve havacılık sanayii ihracatında kaydedilen yüzde 48,8 oranındaki yüksek artış oranı, Türkiye’nin yüksek teknolojili ve stratejik kesimlerde global ölçekte daha görünür hâle geldiğini teyit etmektedir” denildi.
AVRUPA’NIN TERCİHİ
Küresel ticaretteki görünümün, Türkiye açısından büyüme fırsatı çıkardığına işaret edilen raporda, Avrupa tedarik zincirlerinde yakın coğrafyadan tedarik eğilimlerinin güçlenmesinin Türkiye’nin ihracat artışını destekleyebileceği vurgulandı. Türkiye’nin ihracatının yüzde 65’inden fazlasının 20 ülke pazarında ağırlaştığına dikkat çekilen raporda, bu durumun kısa vadede avantaja neden olduğu, orta ve uzun vadede ise talep daralması, jeopolitik gelişmeler ve muhafazacı eğilimler karşısında kırılganlık alanı oluşturduğu vurgulandı.
TÜRKİYE ÇİN İLE TIPKI SEPETE KONUR MU?
Raporda, Türkiye’nin AB ülkelerine ihracatı için de şu tespitlerde bulunuldu: “Türkiye, AB ile derin bir sanayi entegrasyonuna sahiptir ve ihracatının yaklaşık yüzde 45’ini AB’ye gerçekleştirmesine karşın, ‘Made in Europe’ sürecinde otomatik olarak ‘içeride’ kabul edilen bir ülke pozisyonunda değildir. Bu durum, bir yandan riskler barındırırken başka yandan değerli fırsatlar da sunmaktadır. Türkiye açısından en değerli risk, Çin ile birebir tedarikçi sepetinde değerlendirilme ve karbon düzenlemeleri yoluyla maliyet baskısına maruz kalma ihtimalidir.”
Kaynak: Milliyet
